W badaniu amsterdamskim porównano fizycznie wydzielone drogi rowerowe, wyznaczone pasy ruchu dla rowerów i ruch mieszany na drogach rozprowadzających z ograniczeniem prędkości do 50 km/h. Po uwzględnieniu liczby kilometrów przejechanych przez rowerzystów i pojazdy silnikowe stwierdzono, że na drogach z wydzielonymi drogami rowerowymi występowało o 50–60% mniej wypadków rowerowych niż na drogach z pasami ruchu dla rowerów. W tym samym badaniu parkowanie przy krawężniku i obecność torowisk tramwajowych wiązały się ze zwiększoną częstością wypadków rowerowych.
Jednym z typowych mechanizmów wypadków i zdarzeń niebezpiecznych w ruchu mieszanym jest wyprzedzanie lub omijanie rowerzysty przez pojazd silnikowy. W badaniu Iana Walkera z 2007 roku, opartym na pomiarach ponad 2200 manewrów wyprzedzania, analizowano wpływ pozycji rowerzysty na jezdni, używania kasku, typu pojazdu i postrzeganej płci rowerzysty na odległość boczną pozostawianą przez kierowców. W badaniu z Baltimore odległości mijania równe lub mniejsze niż trzy stopy często występowały na standardowych pasach ruchu i na pasach oznaczonych znakami typu , natomiast nie odnotowano ich na obserwowanych pasach ruchu dla rowerów.