Mówca Prawa (Głosiciel Prawa; ) – jedyny oficjalny urzędnik islandzkiej Republiki od ok. 930 do 1271 roku, określany „żywym głosem prawa” albo „opiekunem prawa”.

Opis Nie pełnił on ani funkcji sędziego, ani nie sprawował władzy wykonawczej czy ustawodawczej..

Mówca Prawa udzielał bezpłatnych porad prawnych, co czynił zarówno w ramach Rady Prawa, jak i w swoim prywatnym domu. Poradnictwo to nie obejmowało jednak kwestii procesowych, tj. doradzania na temat tego, jak prawidłowo przygotować i wytoczyć powództwo.. Publicznie recytował – w przeciągu każdych kolejnych, postępujących po sobie trzech lat – cały korpus prawa obowiązującego w Islandii.

Przewodniczył obradom islandzkiego parlamentu Alþingi, w tym usadzał członków Rady Prawa, decydował o miejscu, w którym mają się podczas niego odbyć sądy, i sprawował na nim policję sesyjną. Przysługiwała mu inicjatywa ustawodawcza. Być może uprawniony był nawet do wydawania dekretów (edyktów), które obowiązywały podczas jego kadencji. Ogłaszał zgromadzonym na Alþingi prawa, które zostały uchwalone przez Radę Prawa, oraz udzielone przez tę radę zgody na miarkowanie kar, a także – w czasie, gdy obecna była większość zgromadzonych – kalendarz.