Mówca Prawa był wybierany przez Radę Prawa (w pierwszy piątek trwania sesji Alþingi) na trzy lata. Jeśli nie udało się go wyłonić jednomyślnie, ciągnięto losy, z której kwarty ma on pochodzić, po czym wylosowana kwarta wybierała go większością głosów. Po upływie trzyletniej kadencji osoba będąca aktualnie Mówcą Prawa – po zarecytowaniu prawa dotyczącego trybu, w jakim ma procedować Alþingi – była wolna. Gdy wyraziła ona taką wolę oraz zgodzili się na to członkowie Rady Prawa, jej kadencja mogła być przedłużona i to wielokrotnie. Do jej przedłużenia wystarczająca była też większość głosów w Radzie Prawa.

Historia Około 930 r. w Islandii powołano pierwszego Mówcę Prawa, kontynuując tę tradycję przez trzy następujące po sobie stulecia. Najdłużej, bo dwadzieścia siedem lat (od 1004 r. do 1030 r.), Mówcą Prawa był Skapti, zwany też Lög-Skaptim.

Nie wiadomo, czy Mówcą Prawa mógł być wódz (goði). Nie powinno się go mylić z Allsherjargoði.

Po przejściu Islandii pod panowanie norweskie (lata 1262–1264) zastąpili go przedstawiciele/oficerowie prawa..