Kompozycja i tekst Krytycy muzyczni opisali „22” jako utwór z gatunku bubblegum pop oraz dance-pop. Rob Sheffield z magazynu Rolling Stone określił stylistykę piosenki jako disco, natomiast Annie Zaleski z Cleveland Scene nazwała ją „zadziorną perełką rocka lat 90.”. Utwór rozpoczyna się riffem gitary akustycznej, a w zwrotkach dominują aranżacje oparte na tym instrumencie. Radosny refren wprowadza elementy muzyki tanecznej i elektronicznej; wykorzystano w nim pulsujące, inspirowane popem lat 80. syntezatory oraz synkopowane bębny basowe, które przywodzą na myśl wpływy hip-hopu i rocka alternatywnego. Magazyn Billboard stwierdził, że „22” było „najbardziej rażąco popową piosenką” Swift do tamtego momentu, a Perone zauważył, że jej wokal, przetworzony przez elektroniczną produkcję Martina i Shellbacka, sprawia, że utwór brzmi radykalnie inaczej w porównaniu z jej wcześniejszymi dokonaniami. Według Riane Konc z The Boot, mimo popowej produkcji, „22” pozostaje „istotną częścią jej lat country”. Pod względem muzycznym utwór został napisany w tonacji G-dur i ma tempo 104 uderzeń na minutę. Skala głosu Swift rozciąga się od G3 do D5.