1 czerwca 1926 został przesunięty na stanowisko oficera Przysposobienia Wojskowego. 1 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem do Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Warszawie na stanowisko referenta. 1 września 1929 został przeniesiony służbowo do batalionu podchorążych rezerwy piechoty nr 7 w Śremie na stanowisko dowódcy 2 kompanii. 1 sierpnia 1930 został odkomenderowany na kurs w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. 2 grudnia 1930 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 1 stycznia 1931 i 80. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 10 marca 1931 został przeniesiony do 64 pułku piechoty w Grudziądzu na stanowisko dowódcy batalionu. 12 grudnia 1933 został przesunięty na stanowisko obwodowego komendanta Przysposobienia Wojskowego. w kwietniu 1934 został przeniesiony do 3 pułku strzelców podhalańskich w Bielsku na stanowisko dowódcy III batalionu detaszowanego w Krakowie. Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 45. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym miesiącu został przeniesiony na stanowisko dowódcy batalionu KOP „Skałat”. Na tym stanowisku walczył w kampanii wrześniowej.