Paolino Vassallo (ur. 24 lipca 1856 w Bormli, zm. 30 stycznia 1927 w Valletcie) – maltański kompozytor muzyki poważnej, głównie muzyki liturgicznej i orkiestrowej, autor trzech oper, skrzypek, nauczyciel muzyki.

Życiorys Jego rodzicami byli Salvatore Vassallo i Victoria z domu Xicluna, którzy pobrali się w 1850 roku. W młodości uczył się gry na skrzypcach pod kierunkiem Domenica Amore, kompozycji uczyli go zakonnicy: Luigi Fenech i Spiteri Fremond. Przeprowadził się do Paryża w 1875 roku, gdzie uczył się w Konserwatorium Paryskim głównie u Ernesta Guirauda (razem z Claudem Debussym) i Julesa Masseneta, z którym korespondował. Przyjaźnił się z Ambroisem Thomasem i Charlesem Gounodem. Został pierwszym skrzypkiem oraz dyrygentem paryskiej Opéra-Comique. Był kierownikiem orkiestry symfonicznej Orchestre Lamoureux. Nie przyjął francuskiego obywatelstwa oraz odmówił przyjęcia Grand Prix de Rome; nagrodę ostatecznie dostał Claude Debussy. Powrócił na Maltę w 1885 i 1888 roku, poślubił Mariannę (Marię Annę) Grech w 1896 roku i zacieśnił stosunki z rodzicami, którzy nadal mieszkali na Malcie.