Andrzej Michaelis OCist. (ur. XVI w. w Duderstadt, zm. 22 lub 23 lipca 1660 w Krzeszowie) – duchowny rzymskokatolicki, 40. opat cysterskiego opactwa w Krzeszowie, sprawujący ten urząd w latach 1653–1660.
Życiorys Pochodził z Duderstadt w regionie Eichsfeld. W 1627 roku wstąpił do opactwa cystersów w Krzeszowie, gdzie jako Fr. Andreas Hilarius Clericus złożył profesję zakonną. Jego działalność jako opata przypadła na okres następstw wojny trzydziestoletniej 1618–1648, która od 1632 roku objęła również Śląsk, przynosząc znaczne zniszczenia. Klasztor w Krzeszowie ucierpiał wprawdzie mniej niż inne śląskie opactwa, jednak regularne grabieże i obciążenia wojenne wymagały stałej odbudowy i zarządzania kryzysowego. W tym czasie opat Valentin Rüling prowadził intensywne działania odbudowujące, a Andreas Michaelis należał do jego najbliższych współpracowników. Około lat 1634–1635 został mianowany proboszczem w Cieplicach (niem. Warmbrunn). Pełnił również funkcję zastępcy namiestnika krajowego księstw świdnicko-jaworskich oraz administratora skonfiskowanych dóbr rodu Schaffgotschów (od 1636). W 1639 roku odmówił objęcia funkcji komisarza ds. kontrreformacji ze względu na liczne obowiązki duszpasterskie i administracyjne.