Wzajemne zagwarantowane zniszczenie thumb|Głowice bojowe pocisku MX Peacekeeper podczas testu. Technologia MIRV umożliwiła przenoszenie wielu głowic na jednym pocisku
Doktryna wzajemnego zagwarantowanego zniszczenia (MAD) opierała się na założeniu, że obie strony dysponują arsenałem wystarczającym do zniszczenia przeciwnika nawet po przyjęciu pierwszego uderzenia. McNamara określił próg „zapewnionego zniszczenia” jako zdolność do zabicia 20–25% ludności przeciwnika i zniszczenia 50% jego potencjału przemysłowego. Stabilność MAD zależała od wzajemnej podatności na atak: każda próba obrony przeciwrakietowej lub budowy zdolności do pierwszego uderzenia destabilizowała równowagę.
Doktryna Schlesingera W 1974 roku sekretarz obrony James Schlesinger ogłosił zmianę polityki nuklearnej (), wprowadzając koncepcję ograniczonych opcji nuklearnych (ang. limited nuclear options). Memorandum NSDM-242 nakazywało planowanie selektywnych uderzeń w cele wojskowe przy zachowaniu zdolności do drugiego uderzenia, co miało umożliwić zakończenie konfliktu na niższym poziomie eskalacji.