Stany Zjednoczone wystąpiły z traktatu w 2002 roku.
Postęp technologiczny Lieber i Press (2017) argumentowali, że trzy równoległe tendencje zwiększają wykonalność pierwszego uderzenia kontrsiłowego. Są to: rosnąca precyzja zarówno broni nuklearnej, jak i konwencjonalnej; rozwój technologii detekcji umożliwiających lokalizowanie mobilnych wyrzutni i okrętów podwodnych; oraz zmniejszająca się liczba głowic wynikająca z traktatów rozbrojeniowych, co redukuje liczbę celów do zniszczenia.
Raport Chatham House z 2020 roku dodał do tej listy zagrożenia cybernetyczne: cyberatak na systemy dowodzenia i kontroli arsenału nuklearnego mógłby uniemożliwić wydanie rozkazu odwetowego, czyniąc pierwsze uderzenie skuteczniejszym bez konieczności fizycznego niszczenia głowic.
Zabezpieczenia przed pierwszym uderzeniem thumb|USS „George Washington”, pierwszy okręt podwodny z pociskami balistycznymi. SSBN stanowią najbardziej przeżywalny komponent triady nuklearnej Głównym zabezpieczeniem jest triada nuklearna, rozpraszająca arsenał na trzy komponenty, z których okręty podwodne stanowią najbardziej przeżywalny element.