długie przejście Egipt osłabienie kontroli Nowego Państwa nad Lewantem militarny i gospodarczy państwo przetrwało Lewant południowy brak jednoczesnej fali spaleń, lokalne epizody selektywny, rozciągnięty w czasie odbudowa i dalszy obieg metali Syria i Ugarit gwałtowny koniec Ugaritu lokalnie gwałtowny, nie powszechny Karkemisz i inne ośrodki z ciągłością Mezopotamia nierówny wpływ kryzysu polityczny, nie powszechny upadek przetrwało Cypr reorganizacja ośrodków selektywna transformacja Pafos i Kition z ciągłością; Enkomi → Salamina
Anatolia mały|Brama Sfinksów w Hattusie, stolicy państwa hetyckiego. Miasto opuszczono u schyłku epoki brązu, a jego późniejsze spalenie nie musi oznaczać nagłego zdobycia funkcjonującej metropolii W Anatolii późnobrązowe państwo Hetytów utraciło dawną spójność polityczną. W ostatniej fazie imperium Suppiluliuma II podejmował jeszcze wyprawy morskie, m.in. przeciwko Cyprowi, co pokazuje, że państwo hetyckie wciąż było zdolne do dalekosiężnych działań mimo pogarszającej się sytuacji politycznej regionu. Dokumenty wskazują przy tym na długotrwałą rywalizację o tron między władcami Hattusy (Tudhalija IV, Suppiluliuma II) a Kuruntą, władcą Tarhuntassy w Cylicji, co dodatkowo osłabiało spójność państwa od wewnątrz.