libijskie pogranicze Egiptu oraz – w starszych hipotezach o pochodzeniu najeźdźców – Bałkany, jednak rdzeń zjawiska pozostaje związany ze wschodnim Śródziemnomorzem i Bliskim Wschodem. Z tego powodu w syntetycznych ujęciach coraz częściej odróżnia się „upadek” jako koniec określonych instytucji późnobrązowych od szerszego procesu przechodzenia lokalnych społeczności do różnych form wczesnej epoki żelaza. Takie rozróżnienie pozwala nie utożsamiać samego końca wybranych pałaców i archiwów z pełną zmianą epoki, która w różnych regionach obejmowała odmienne rytmy osadnictwa, produkcji i kontaktów.
Przebieg regionalny Kryzys przebiegał w poszczególnych regionach bardzo różnie i nie da się go sprowadzić do jednej chronologii – poszczególne stanowiska wymagają osobnego datowania. + Regionalne zróżnicowanie kryzysu Region Główna zmiana Charakter kryzysu Ciągłość po kryzysie Anatolia rozpad państwa hetyckiego, opuszczenie Hattusy polityczny i administracyjny ośrodki i aramejskie Świat egejski koniec pałaców mykeńskich i pisma linearnego B administracyjny, osadniczy część osadnictwa trwała;