W diagnostyce ginekologicznej stosuje się kilka dostępów ultrasonograficznych. Badanie przezbrzuszne wymaga zwykle wypełnionego pęcherza moczowego, który stanowi okno akustyczne dla oceny narządów miednicy mniejszej. Dostęp przezpochwowy i przezodbytniczy nie wymagają takiego przygotowania i umożliwiają ocenę struktur położonych bliżej głowicy. Wybór dostępu zależy od wskazania klinicznego, budowy anatomicznej, możliwości wykonania badania oraz zgody pacjentki.
Podczas badania uzyskuje się obrazy w różnych płaszczyznach. W standardowym opisie ocenia się między innymi położenie i wymiary trzonu macicy, wygląd endometrium, mięśnia macicy, szyjki macicy, jajników i przydatków, a także obecność płynu lub zmian patologicznych w obrębie miednicy mniejszej. Ocenie mogą podlegać również dno macicy, część pochwowa szyjki macicy, grubość ściany macicy, pęcherzyki Graafa w jajnikach oraz struktury sąsiednie.
Zastosowania Badanie jest stosowane w diagnostyce dolegliwości i chorób narządów miednicy mniejszej.