Na Politechnice Śląskiej pełnił wiele funkcji organizacyjnych i akademickich. Był m.in. współorganizatorem Wydziału Mechaniczno-Energetycznego i jego prodziekanem (1952–1955) oraz dziekanem (1955–1960, 1962–1968), a także dwukrotnie prorektorem ds. nauczania (1968–1972, 1982–1984), dyrektorem (1971–1981) oraz zastępcą dyrektora ds. nauki Instytutu Maszyn i Urządzeń Energetycznych (1984–1993). Ponadto pracował w różnych zespołach i komisjach powoływanych przez Ministra Nauki Szkolnictwa Wyższego i Techniki i przez Ministra Edukacji Narodowej (m.in. był członkiem Zespołu Mechatroniki, Komisji Nagród, Przewodniczącym Wyższej Komisji Dyscyplinarnej). W 1978 r. został powołany na przewodniczącego Rady Naukowo-Technicznej Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Pomp Przemysłowych w Warszawie, I zastępcę przewodniczącego Rady Naukowej Centrum Naukowo-Produkcyjnego Elektrotechniki i Automatyki Górniczej EMAG w Katowicach, I zastępcę przewodniczącego Rady Naukowo-Technicznej Centralnego Ośrodka Projektowo-Konstrukcyjnego Maszyn Górniczych KOMAG. W latach 1979–1981 był członkiem Rady Naukowo-Programowej Ośrodka Postępu Technicznego w Katowicach.