Leon Rowiński (ur. 28 lutego 1918 w Riazaniu, zm. 9 września 2000) – polski inżynier budownictwa.
Życiorys Pod koniec 1918 r. powrócił z rodzicami do Polski. Młodość spędził w Suwałkach, gdzie ukończył w 1936 r. Gimnazjum Matematyczno-Przyrodnicze im. Karola Brzostowskiego i zdał maturę. Następnie do wybuchu II wojny światowej studiował na Wydziale Inżynierii Politechniki Warszawskiej i dorywczo pracował.
W okresie okupacji niemieckiej pracował fizycznie przy budowlanych robotach remontowych, w przedsiębiorstwie przewozowym, przez dwa sezony w warszawskiej firmie inż. Jerzego Stangla jako kierownik robót melioracyjnych przy regulacji rzeki Wąglanki pod Opocznem. Następnie kierował zmechanizowanym zakładem stolarskim w Warszawie, zagrożony aresztowaniem przez Gestapo przeniósł się do oddziału firmy w Zwierzyńcu, gdzie pracował jako kierownik oddziału wytwarzającego prefabrykaty konstrukcji drewnianych oraz stolarkę budowlaną. Współpracował z miejscową konspiracją, szczególnie z oddziałem partyzanckim AK porucznika „Podkowy”, przeprowadzając naprawy broni, przekazując prefabrykaty budynków drewnianych dla Szkoły Podchorążych w Dołach Turzynieckich. W styczniu 1944 r. wstąpił do oddziału partyzanckiego Batalionów Chłopskich „Lisa”, przyjmując pseudonim „Kasztan”.