Brał udział w potyczkach w Pilaszkowicach, pod Borówkiem, Kosobudami, Brodami, Stawem. W potyczce pod Panasówką został ranny w dłoń. Skierowany z oddziału do szkoły Podchorążych Piechoty BCh, ukończył ją z pierwszą lokatą i stopniem kaprala podchorążego. Skierowany do oddziału specjalnego „Kmiecia” uczestniczył w zwycięskiej potyczce pod Szewnią Górną.
Po powrocie do Zwierzyńca pracował na PKP przy odbudowie linii kolejowej Zawada-Rawa Ruska. W czasie służbowego pobytu w Zamościu został aresztowany przez funkcjonariusza UB. Przetrzymywany w więzieniu, następnie zesłany do obozów pracy na Uralu, w Nagornej, Rieżu i Samoswietie, gdzie pracował na budowach i w kopalniach węgla.
Po trzyletniej niewoli 2 listopada 1947 r. powrócił do Polski. Od lutego 1948 r. przywrócony w prawach studenta, kontynuował studia na Wydziale Inżynierii Politechniki Warszawskiej, równocześnie pracował jako inspektor budowlany w Centrali Banku Rolnego w Wydziale Inwestycyjno-Budowlanym. Projektował m.in. odbudowę budynków oddziałów powiatowych Banku w Mrągowie, Elblągu, Ostródzie, nadzorował rewaloryzację budynków w województwie olsztyńskim, bydgoskim i gdańskim. W styczniu 1951 r. złożył egzamin dyplomowy po wykonaniu pracy magisterskiej pod kierunkiem prof. Aleksandra Dyżewskiego. Od 1 lutego 1951 r.