zatrudniony przez „Miastoprojekt-Specjalistyczne” w Warszawie na stanowisku starszego projektanta i organizatora jednej z pierwszych pracowni projektowania organizacji budów. W tym czasie był autorem dokumentacji technologiczno-organizacyjnej m.in. budów Akademii Medycznej w Białymstoku, Wyższa Szkoła Inżynierska w Częstochowie, Zakładów Farmaceutycznych w Tarchominie, współautorem szpitala na Żoliborzu, Stadionu X-lecia w Warszawie, projektów typowych budynków tymczasowych zagospodarowania placów budów. We wrześniu 1954 r. na Wydziale Budownictwa Przemysłowego Politechniki Śląskiej w Gliwicach objął kierownictwo Katedry Organizacji i Mechanizacji Budowy. W roku akademickim 1955/56 został powołany na stanowisko prodziekana Wydziału Budownictwa Przemysłowego i Ogólnego. Ponownie wybrany przez Radę Wydziału na kadencję lat akad. 1960/61–1961/62. W latach 1962–1965 był kierownikiem studiów magisterskich dla absolwentów dziennych i wieczorowych studiów zawodowych. W tym okresie uzyskał stopień doktora nauk technicznych nadany przez Radę Wydziału 3 maja 1961 r., natomiast w grudniu 1962 r. Rada Państwa nadaje Mu tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, tytuł profesora zwyczajnego uzyskał w 1971 r. W okresie od czerwca 1965 do września 1972 r.