Prymas Stefan Wyszyński na mocy swoich szczególnych uprawnień, dekretem z dnia 1 sierpnia 1951 r. reaktywował warmińską kapitułę katedralną i powołał sześciu nowych jej członków, w tym ks. Leona Kamińskiego. Ceremonia instalacji miała miejsce 14 listopada 1951 w katedrze we Fromborku. Inaczej niż do 1945 roku, teraz żaden z kanoników nie zamieszkał we Fromborku – choć Frombork pozostawał nadal siedzibą kapitułyJan Obłąk Dzieje diecezji warmińskiej w okresie dwudziestolecia (1945–1965) [w:] Nasza Przeszłość, tom 22, Kraków 1965, s. 201.
Ks. Kamiński należał również do kręgu najbliższych współpracowników nowego administratora diecezji ks. Zinka, który zaproponował mu wkrótce objęcie parafii współkatedralnej św. Jakuba w Olsztynie. Jednak kapłan wolał pozostać ze swoimi parafianami w Klewkach. W latach 50. ks. Kamiński brał udział w poszukiwaniach grobów przedwojennych kanoników diecezji warmińskiej – ks. Władysława Świtalskiego we Fromborku, ks. Antoniego Krausego w Łuksztach koło Pasłęka oraz księży Andreasa Hinzmanna i Franza Sandera w Pogrodziu (tych dwóch ostatnich grobów nie odnaleziono)Sławomir Brewczyński, Ks. Adalbert (Wojciech) Zink. Rządca diecezji warmińskiej w latach 1951–1953, Olsztyn 2006, s. 64, 69–70, 183.