dodała wiele dialogów i epizodów, a także kilka postaci, w tym kolegów z uczelni Gardnera, byłego chłopaka Margaret i nadętego syna przyjaciół rodziny, z którym artystka chodzi na koncert. Złagodziła też postać Fanny oraz nieco zbagatelizowała stan demencji Gardnera i – jak podkreślał Gary Fishgall – „umieściła w centrum dramatu poczucie Margaret bycia outsiderką w niezwykle bliskiej relacji rodziców” i „uwieczniła dramaturgię w zaciszu domu Churchów”.
Okres zdjęciowy rozpoczął się 31 marca 1992. Po dwóch tygodniach prób film z budżetem 4 milionów dolarów został nagrany w rejonie Raleigh i Durham w Karolinie Północnej, w szesnastu różnych miejscach (jedno ujęcie plenerowe nakręcono w Nowym Jorku). Niepewne warunki pogodowe sprawiły, że zrezygnowano z realizacji w Nowej Anglii. Na dom małżeństwa Churchów – będący centralnym miejscem akcji – wybrano dwupiętrowy obiekt w stylu wiktoriańskim, z przestronnym gankiem i altaną, w historycznej dzielnicy Raleigh. Jednym z czynników, dla których Penn zdecydował o zmianie lokalizacji, był Duke University, swoim wyglądem przypominający uczelnię Ivy League z kamiennymi budynkami w stylu gotyckim.