Przed pobraniem oocytów najczęściej wykonuje się kontrolowaną stymulację jajników. Jej celem jest uzyskanie większej liczby dojrzałych komórek jajowych w jednym cyklu. W pilnych cyklach zabezpieczenia płodności wytyczne wskazują możliwość zastosowania stymulacji typu random-start, rozpoczynanej niezależnie od fazy cyklu, a w wybranych sytuacjach także . W polskich materiałach informacyjnych dla pacjentów onkologicznych podaje się, że przygotowanie hormonalne przed zamrożeniem komórek jajowych trwa zwykle około 10–14 dni.
Po stymulacji oocyty pobiera się z pęcherzyków jajnikowych i ocenia w laboratorium embriologicznym. Do kriokonserwacji wybiera się najczęściej oocyty dojrzałe. Po rozmrożeniu komórki jajowe mogą zostać zapłodnione w procedurze zapłodnienia pozaustrojowego, zwykle z użyciem ICSI, a powstałe zarodki mogą być następnie hodowane i przeniesione do jamy macicy zgodnie z zasadami leczenia niepłodności.
Techniki kriokonserwacji Historycznie stosowano powolne zamrażanie, w którym materiał biologiczny schładza się stopniowo.