Warunki i czas przechowywania Po zakończeniu witryfikacji oocyty przechowuje się w oznakowanych nośnikach umieszczonych w zbiornikach z ciekłym azotem. Próbki mogą być utrzymywane w fazie ciekłej albo gazowej azotu. Przy zanurzeniu w ciekłym azocie temperatura wynosi około –196 °C, a w fazie gazowej zwykle –150 °C lub mniej. Wybór systemu przechowywania jest elementem procedur laboratoryjnych i wymaga monitorowania poziomu azotu, temperatury, identyfikacji próbek oraz planu postępowania w razie awarii.
Ryzyko utraty przechowywanych oocytów wiąże się przede wszystkim z utratą stabilnych warunków kriogenicznych, uszkodzeniem zbiornika, błędnym oznakowaniem, nieprawidłową inwentaryzacją albo pomyłką podczas przenoszenia materiału. Z tego względu zaleca się ograniczenie dostępu do zbiorników do uprawnionego personelu, regularną kontrolę poziomu ciekłego azotu lub ciągły monitoring, stosowanie alarmów oraz dostępność zapasowego zbiornika lub miejsca do awaryjnego przeniesienia próbek.