Dane kliniczne dotyczące wpływu bardzo długiego przechowywania oocytów pozostają ograniczone, ponieważ część zamrożonych komórek jajowych nigdy nie zostaje wykorzystana w leczeniu. W badaniu retrospektywnym obejmującym 5995 witryfikowanych oocytów przechowywanych przez 0–11 lat nie stwierdzono, aby czas krioprzechowywania, po uwzględnieniu czynników zakłócających, pogarszał przeżywalność po ogrzaniu, zapłodnienie, rozwój do stadium blastocysty, odsetek zarodków euploidalnych ani wyniki ciążowe. Długi czas przechowywania nie znosi jednak innych ograniczeń metody, w szczególności wpływu wieku w chwili pobrania oocytów, liczby zamrożonych dojrzałych komórek jajowych oraz jakości procedur laboratoryjnych.
Skuteczność i ograniczenia Kriokonserwacja oocytów nie gwarantuje urodzenia dziecka. Szansa powodzenia zależy między innymi od wieku w momencie pobrania oocytów, liczby zamrożonych dojrzałych komórek jajowych, wskazania do procedury, jakości laboratorium, późniejszego przeżycia oocytów po rozmrożeniu, zapłodnienia i rozwoju zarodków.