Dane dotyczące dawstwa oocytów i części procedur zapłodnienia pozaustrojowego wskazują, że wyniki po wykorzystaniu zamrożonych oocytów mogą być porównywalne z wynikami po użyciu oocytów świeżych w określonych warunkach klinicznych. Jednocześnie w odniesieniu do planowanej kriokonserwacji oocytów baza dowodowa jest bardziej ograniczona, zwłaszcza gdy ocenia się indywidualne prawdopodobieństwo urodzenia dziecka po latach przechowywania komórek jajowych.
Europejskie wytyczne zalecają, aby osoby rozważające kriokonserwację oocytów informować o danych właściwych dla danego ośrodka, ograniczeniach skuteczności oraz możliwych kosztach, korzyściach i konsekwencjach długoterminowych. U pacjentek onkologicznych wyniki mogą różnić się od wyników uzyskiwanych w populacji leczonej wyłącznie z powodu niepłodności, ponieważ wpływają na nie choroba podstawowa, pilność leczenia i stan rezerwy jajnikowej.
Bezpieczeństwo Procedura wiąże się z etapami typowymi dla leczenia metodami wspomaganego rozrodu, w tym ze stymulacją jajników i zabiegiem pobrania oocytów.