Część fotograficzna kończy się fotografiami odbudowy miasta.
Zamiast planowanego wstępu Richarda Petera, do ilustrowanej książki wprowadzono wiersz Dresden autorstwa , który ma cechy propagandowe. Podczas gdy Związkowi Radzieckiemu, reprezentowanemu przez żołnierza Armii Czerwonej, składane są podziękowania za wyzwolenie, za zniszczenie Drezna obwinia się nie tylko „własną hańbę”, ale także „Wall Street”, czyli amerykański kapitalizm. Wiersz podążał zatem za strategią propagandową, którą narodowi socjaliści rozpoczęli już wkrótce po bombardowaniu. Drezno było spokojnym miastem bez przemysłu zbrojeniowego, co sprawiało, że zniszczenie tego miasta, bogatego w skarby kultury, było całkowicie bezsensowne. Po II wojnie światowej strategię tę przyjęli również politycy w Niemczech Wschodnich. Dla nich celem nalotów było utrudnienie demokratycznej odbudowy w sowieckiej strefie okupacyjnej. Książka kończy się apelem sztokholmskim (orędziem Światowej Rady Pokoju), w którym wzywa się do zakazu produkcji broni atomowej.
Fotografia Petera została zaprezentowana wraz z pięcioma innymi fotografiami na plakacie reklamowym książki z 1950 roku, na którym widniało hasło „To książka dla każdego Niemca”.