mały|Bogatyr Wiktora Wasniecowa (1870). Bogatyr, osiłek (ros. богатырь, bogatyŕ; ukr. богатир, bohatyr; biał. асілак, asiłak) – typowa postać w średniowiecznych wschodniosłowiańskich legendach, przypominająca zachodnioeuropejskiego błędnego rycerza. Bogatyrowie pojawiają się głównie w ruskich poematach epickich — bylinach. Historycznie wywodzą się z czasów panowania Włodzimierza Wielkiego (wielkiego księcia kijowskiego w latach 978–1015) jako część jego elitarnej drużyny wojowników (drużyny), podobnie jak Rycerze Okrągłego Stołu z legend arturiańskich. Tradycja opisuje bogatyrów jako wojowników o ogromnej sile, odwadze i męstwie, którzy rzadko używają magii w walce z wrogami, aby zachować „luźno oparty na faktach historycznych” charakter bylin. Charakteryzują się donośnym głosem, patriotyzmem i religijnością, broniąc Rusi przed obcymi najeźdźcami, zwłaszcza koczowniczymi ludami turkijskimi stepów lub plemionami ugrofińskimi przed okresem najazdów mongolskich, oraz swojej wiary.