W sytuacjach zagrożenia korzysta z pomocy bogatyrów i nagradza ich ucztami, sam jednak nie chce ryzykować życia, a niekiedy postępuje wobec nich niesprawiedliwie.
wyjaśniał dobre i złe cechy bylinowego księcia jako wynik połączenia różnych tradycji. Wskazywał m.in. na ludowe wyobrażenie władcy niewykonującego pracy fizycznej oraz na symbolikę słońca, które powoli porusza się po niebie, bez wysiłku zsyła promienie, lecz może być także palące i groźne. W tej interpretacji cechy Włodzimierza miały zostać uzupełnione przez odbicie dawnych modeli despotycznej władzy, bizantyjskich wyobrażeń o nieograniczonej władzy zwierzchniej oraz wspomnień czasów Iwana Groźnego. W starszej literaturze postać Włodzimierza zestawiano również z mityczną symboliką solarną i z Dadźbogiem.
Poza bylinami Włodzimierz występuje jako główna postać w duchownym wierszu znanym jako Gołębia księga. Nosi w nim imiona Wołodar, Wołodimer, Wołodimir Sysławicz i Wołodumor. Zastępuje również Wołota lub Wołotomana w Rozmowie jerozolimskiej albo Opowieści o mieście Jerozolimie.