Umożliwiło to utworzenie w tym miejscu „specjalnej sekcji dla dzieci”.
Spiegelgrund znajdował się w zachodniej części kompleksu szpitalnego. Na jego potrzeby przeznaczono dziewięć dwukondygnacyjnych pawilonów o numerach 1, 3, 5, 7, 9, 11, 13, 15 i 17. Zakład dysponował 640 łóżkami.
Pawilon nr 17 był miejscem obserwacji dzieci i młodzieży. Pawilon nr 11 przeznaczono dla dzieci, których stan – w ocenie personelu – rokował możliwość zwolnienia z ośrodka („grupa poprawcza”). W pawilonie nr 15 umieszczano małe dzieci i niemowlęta. Pełnił on jednocześnie funkcję „pawilonu śmierci”.
W marcu 1942 roku władze Wiednia uznały zakład za ośrodek pedagogiki leczniczej, zmieniając jego nazwę na Klinikę Pedagogiki Leczniczej miasta Wiednia w Spiegelgrund (). W listopadzie tego samego roku przeprowadzono reorganizację kliniki, dzieląc ją na Wiedeński Miejski Zakład Wychowawczy w Spiegelgrund () oraz Wiedeńską Miejską Klinikę Nerwic Dziecięcych (). Ta druga była przeznaczona „do przyjmowania przypadków Komitetu Rzeszy, a także nieletnich upośledzonych umysłowo i niezdolnych do nauki”. Na jej potrzeby przeznaczono pawilony nr 15 i 17, dysponujące łącznie 220 łóżkami. Mimo formalnego podziału obie instytucje zachowały ścisłe związki organizacyjne i personalne.