Pierwszą „specjalną sekcję dla dzieci” () zorganizowano w październiku 1939 roku w Brandenburgu-Görden. Drugą był Am Spiegelgrund w Wiedniu. W ośrodkach tego typu dzieci poddawano obserwacji, przeprowadzano na nich eksperymenty, a znaczną część ostatecznie mordowano. Do 1945 roku utworzono łącznie 37 takich placówek, funkcjonujących przy istniejących zakładach leczniczo-opiekuńczych, klinikach uniwersyteckich lub szpitalach dziecięcych. Jednocześnie zakres „eutanazji dziecięcej” stopniowo rozszerzano, aż objął dzieci i młodzież w wieku do 17 lat.
Lokalizacja, struktura i nazewnictwo thumb|Wejście do pawilonu nr 15 („pawilonu śmierci”) Wiedeński Miejski Zakład Opiekuńczy dla Młodzieży w Spiegelgrund () został utworzony 24 lipca 1940 roku. Znajdował się na terenie Zakładu Leczniczo-Opiekuńczego w Steinhof (, obecnie ), położonego na przedmieściach Wiednia. Placówka ta, utworzona w 1907 roku, była jednym z największych i najnowocześniejszych szpitali psychiatrycznych w Europie. Składała się z 34 pawilonów i zajmowała obszar o powierzchni 142,2 ha.
W czasie, gdy powstawał Spiegelgrund, blisko 3,2 tys. dorosłych pacjentów Steinhofu zostało już wywiezionych i zamordowanych w ramach akcji T4.