brak analogicznych danych za ten okres dla zakładu wychowawczego. Hertwig Czech przypuszcza na tej podstawie, że liczba osób, które w latach 1940–1945 przewinęły się przez Spiegelgrund, sięgnęła kilku tysięcy.
Proceder identyfikacji, oceny i eksterminacji ofiar był ściśle powiązany z publicznym systemem opieki zdrowotnej i społecznej. Dzieci i młodocianych zazwyczaj kierowano do Spiegelgrund z prywatnych i publicznych domów dziecka, zakładów wychowawczych, szpitali oraz placówek . Tylko jedna trzecia trafiła do ośrodka bezpośrednio z domów rodzinnych.
Zachowane dokumenty archiwalne wskazują, że jedną z największych grup przekazano z . Liczyła ona 175 dzieci i nastolatków w wieku od 2,5 do 16 lat; 136 z nich trafiło do Spiegelgrund bezpośrednio z kliniki, a pozostałe – po wcześniejszym pobycie w Steinhofie. Co najmniej 90 ofiar skierowano do Spiegelgrund z wiedeńskiego Punktu Przejmowania Opieki nad Dziećmi (, KÜST) – instytucji powołanej przed wojną w celu niesienia pomocy dzieciom maltretowanym, wykorzystywanym lub sprawiającym problemy wychowawcze. Wiele dzieci wysłano również do Spiegelgrund z Domu Dziecka św. Józefa we Frischau (ob. Břežany) oraz ze Specjalnego Domu Dziecka w Pressbaum.