Do stycznia 1928 był dowódcą 18 pułku artylerii polowej. W 1924 obowiązki dowódcy pułku łączył z funkcją komendanta garnizonu Ostrów-Komorowo. W międzyczasie (3 maja 1926) prezydent RP nadał mu stopień pułkownika ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 i 2. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W styczniu 1928 został przeniesiony do kadry oficerów artylerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komendy Uzupełnień Ostrów Łomżyński na okres sześciu miesięcy celem odbycia praktyki poborowej. W kwietniu 1928 został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Łomża na stanowisko komendanta. W styczniu 1929 został przeniesiony służbowo na stanowisko inspektora poborowego Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu. W styczniu 1930 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr X. Z dniem 31 maja 1930 został przeniesiony w stan spoczynku.
Na przełomie 1934 i 1935 został prezesem zarządu Koła byłych żołnierzy 8 pułku artylerii lekkiej w Warszawie. W 1933 mieszkał w stolicy przy ul. Krasińskiego 21 m. 17, następnie przy ul. Wilczej 54 m. 8, a później przy ul. Mickiewicza 20.
Był żonaty, miał córkę Jadwigę (ur.