Plinthus sturmii – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny . Zamieszkuje Europę.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1818 roku przez . Wyróżnia się w jego obrębie dwa podgatunki: Plinthus sturmii bulgaricus Meregalli, 1985 Plinthus sturmii sturmii Germar, 1818.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 6,5 do 10 mm. Ubarwienie jest ciemne. Oskórek jest tłusto połyskujący, drobno, siateczkowato rzeźbiony, skąpo porośnięty wydłużonymi łuskami barwy szarej lub brunatnej, rzadko tworzącymi jaśniejszą przepaskę w tyle pokryw.
Przedplecze jest szersze niż dłuższe, o trochę nierównej powierzchni. Punkty na nim są duże, głębokie, stosunkowo nieregularnie rozmieszczone, w tylnej części znacznie większe niż na przedzie. Przestrzenie międzypunktowe są drobno ponakłuwane, pozbawione ziarenek, miejscami stosunkowo szerokie. Pośrodkowe żeberko zwykle nieobecne jest w tylnej części przedplecza. W przedniej części żeberku temu może towarzyszyć po bokach para wcisków. Tarczki od zewnątrz nie widać. Pokrywy są szersze od przedplecza, o głęboko wyciętej przedniej krawędzi i spiczastych barkach. Rzędy mają punktowanie na przedzie w przybliżeniu tak duże jak na przedpleczu, ku tyłowi wyraźnie malejące.