Nieparzyste międzyrzędy są żeberkowato sklepione, drobno i niezbyt licznie ziarenkowane, opatrzone ukośnie odstającymi, cienkimi, znacznie dłuższymi od łusek szczecinkami. Parzyste międzyrzędy są gdzieniegdzie ziarenkowane. Przednie uda zaopatrzone są w wyraźny ząbek, tylne mają ten ząbek szczątkowy lub całkiem zanikły.
Genitalia samca cechuje środkowy płat edeagusa (prącie) z drobnym zaostrzeniem na szczycie.
Ekologia i występowanie Owad rozmieszczony na terenach podgórskich i górskich. Zasiedla wilgotne stanowiska w lasach i zaroślach oraz łąki i pobrzeża wód. Osobniki dorosłe znajdywane są na łuskiewniku różowym, ostrożniach i babkach.
Gatunek palearktyczny, europejski. Podgatunek nominatywny znany jest z Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Chorwacji oraz Bośni i Hercegowiny. W Polsce znany jest z nielicznych stanowisk w Sudetach i Karpatach. Na „Czerwonej liście zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce” umieszczony został jako gatunek najmniejszej troski (LC). Z kolei na „Czerwonej liście gatunków zagrożonych Republiki Czeskiej” umieszczony jest jako gatunek bliski zagrożenia wymarciem (NT).
P. s. bulgaricus jest endemitem Bułgarii.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1818 roku