Felicjan Ignacy Grabiński, ps. Rawicz (ur. 9 czerwca 1896 w Częstochowie, zm. 16–19 kwietnia 1896 w Katyniu) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Ignacego i Aleksandry z Różyckich urodzony 9 czerwca 1896 w Częstochowie. Po ukończeniu gimnazjum filologicznego w rodzinnym mieście przez trzy semestry studiował chemię na Politechnice Warszawskiej.
W 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Po ukończeniu dwumiesięcznego kursu szkoły podoficerskiej I Brygady LP został wysłany na front. W listopadzie tego roku został ranny w bitwie pod Krzywopłotami. W 1915 był w I batalionie 5 pułku piechoty. W tym samym roku został zwolniony z Legionów. Później służył w Polskiej Organizacji Wojskowej.
W marcu 1919 wstąpił do 2 pułku Straży Granicznej, w którym pełnił służbę jako pisarz w kancelarii. Od 10 października 1919 do 31 marca 1920 był uczniem 22. klasy Szkoły Podchorążych w Warszawie. Następnie został przydzielony do Szkoły Podoficerskiej Nr VIII przy Dowództwie Okręgu Generalnego Pomorze. Walczył na wojnie z bolszewikami. 8 sierpnia 1920 został mianowany z dniem 1 sierpnia 1920 podporucznikiem w piechocie i 35. lokatą.