1 czerwca 1921 pełnił służbę w Okręgowej Szkole Podoficerskiej Nr 8, a jego oddziałem macierzystym był 9 pułk piechoty Legionów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 2310. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 64 pułku piechoty w Grudziądzu. W pułku pełnił służbę na kolejnych stanowiskach: dowódcy plutonu i kompanii, adiutanta oraz oficera Przysposobienia Wojskowego. 27 stycznia 1930 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień kapitana w korpusie oficerów piechoty i 80. lokatą. W marcu 1931 został przeniesiony do 52 pułku piechoty w Złoczowie. Pełnił funkcję dowódcy kompanii karabinów maszynowych. W sierpniu 1935 został przeniesiony do Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 25. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym czasie nadal pełnił służbę w SPPiech. na stanowisku dowódcy 7 kompanii II batalionu. W sierpniu 1939 został przeniesiony do jednego z pułków piechoty w garnizonie Wilno.