Niezależnie od korzeni w literaturze zaratusztriańskiej (także w jasztach) istnieje motyw znany jako „aoxtō.nāmana” (tłumaczone jako „oddawanie czci poprzez przywoływanie imienia”Panaino, s. 21). Ta forma miała nie tylko chwalić określonego jazatę, ale także zapewnić ochronę i powodzenie wiernemu, który jej używa. Ormuzd Jaszt jasno mówi, że recytacja wymienionych w nim imion Ahury Mazdy ma olbrzymią moc i pozwala wiernym pokonywać zło dewów i ludzi oraz radzić sobie z przeciwnościami losuDarmesteter (tłumacz), s. 24. Tekst zawiera wręcz stwierdzenie, że osoba recytująca jaszt jest tak chroniona, jakby bezustannie strzegło jej tysiąc ludziDarmesteter (tłumacz), s. 29.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Almut Hintze, „Avestan Literature” w: Ehsan Yarshater (red.), „The Literature of Pre-Islamic Iran. A History of Persian Literature”, vol. 17, I.B.TAURIS, 2009, ISBN 9781845118877 Almut Hintze, YAŠTS, Encyclopaedia Iranica James Darmesteter, The Zend-Avesta: Part II, Sacred Books of the East, t. 23, Oxford 1883 Jan Gonda, „Epithets in the Rgveda”, Mouton & Co., Haga, 1959 Jan Gonda, „Medieval Religious Literature in Sanskrit”, vol 2, Harrassowitz, 1977, ISBN 9783447017435 Jean Kellens, „CARACTERES DIFFERENTIELS DU MIHR YAST” w: „Études mithriaques”, seria „Acta Iranica”, vol. 17, Brill, 1978.