Agent i intersubiektywność Jednym z najczęstszych nieporozumień wokół QBismu jest utożsamianie go z tezą, że mechanika kwantowa opisuje wyłącznie prywatne stany psychiczne pojedynczej osoby. W wersji rozwijanej przez jego zwolenników agent nie jest jednak absolutnym twórcą rzeczywistości, lecz uczestnikiem świata, który dokonuje działań i doświadcza ich skutków. Stan kwantowy wyraża jego oczekiwania wobec przyszłych doświadczeń, ale same doświadczenia nie są dowolnie wytwarzane przez czystą decyzję agenta.
Z tej perspektywy różni agenci mogą przypisywać różne stany kwantowe temu samemu układowi, ponieważ dysponują odmiennymi informacjami i odmienną historią wcześniejszych doświadczeń. Nie znaczy to jednak, że QBism głosi pełną dowolność opisu: wszyscy agenci podlegają tym samym normom spójności probabilistycznej, a świat odpowiada na ich działania w sposób, który może korygować ich oczekiwania. Spór dotyczy więc nie tyle istnienia rzeczywistości zewnętrznej, ile tego, jaką dokładnie rolę odgrywa formalizm kwantowy w opisie relacji między agentem a światem.