Recepcja i krytyka QBism spotkał się zarówno z życzliwym zainteresowaniem, jak i z wyraźną krytyką. Zwolennicy tego podejścia przedstawiają je jako próbę uporządkowania starszych intuicji epistemicznych obecnych w interpretacjach typu kopenhaskiego oraz jako sposób uniknięcia części pozornych paradoksów wynikających z traktowania stanu kwantowego jako bezpośredniego opisu rzeczywistości.
W odpowiedzi na zarzut o antyrealizm zwolennicy QBismu rozwijają pojęcie „realizmu partycypacyjnego”, w którym fizyka odsłania rzeczywistość, w której doświadczenie i działanie podmiotu są nieusuwalnym elementem samej struktury poznania, a nie jedynie zewnętrznym dodatkiem do gotowego obrazu świata.
Krytycy zarzucają jednak QBismowi, że osłabia ambicję wyjaśniania struktury świata fizycznego i zbyt mocno przesuwa ciężar interpretacji na język przekonań agenta. W literaturze powracają też wątpliwości, czy takie ujęcie rzeczywiście wyjaśnia problem pomiaru i nielokalności, czy raczej przeformułowuje je jako kwestie epistemiczne.
Z tego powodu QBism pozostaje stanowiskiem ważnym i szeroko dyskutowanym w filozofii fizyki, ale nie należy do interpretacji powszechnie uznanych za bezspornie rozwiązujące podstawowe trudności mechaniki kwantowej.
Zobacz też interpretacje mechaniki kwantowej problem pomiaru
Przypisy
Kategoria:Interpretacje mechaniki kwantowej Kategoria:Filozofia fizyki