Szczególne znaczenie przypisywano kontaktom roboczym między specjalistami, wymianie informacji o kierunkach badań, organizowaniu wspólnych publikacji i konferencji naukowych oraz przygotowywaniu materiałów dla szkół partyjnych. W referacie podkreślano również potrzebę ograniczenia formalizmu i deklaratywności w tej współpracy.
Współpraca partyjna i ideologiczna Jednym z głównych elementów omawianej współpracy były kontakty między PZPR i KPZR. Obejmowały one wymianę doświadczeń w działalności partyjnej, państwowej i społecznej, organizowanie grup studyjnych, kursów, spotkań, konferencji oraz konsultacji. Według Natorfa współpraca ta miała służyć m.in. poznawaniu doświadczeń radzieckich oraz dostosowywaniu form współdziałania do warunków drugiej połowy lat 80.W. Natorf, Rozwój stosunków polsko-radzieckich..., s. 3.
W referacie wspomniano o kursach organizowanych w Moskwie dla I sekretarzy komitetów wojewódzkich PZPR oraz kierowników wydziałów Komitetu Centralnego PZPR. Ich celem miało być zapoznanie uczestników z procesami „pieriestrojki” w ZSRR. Organizowano również zajęcia dyskusyjne, konferencje naukowo-praktyczne, spotkania z partnerami radzieckimi i wyjazdy terenowe.