Catsoulis pochwaliła również wizualną intensywność filmu i jego emocjonalny ciężar, określając go jednak jako „bardziej chaotyczny logicznie niż jego poprzednik”. David Fear z Rolling Stone napisał, że film stanowi mocną kontynuację Mów do mnie!, wyróżniającą się „lepszym wyczuciem tempa i napięcia opartego na zasadzie narastania i rozładowania”. Fear pochwalił także postać Olivera za to, że wykracza poza „utarty schemat upiornego dziecka”.
W recenzji Sammie Purcell z Rough Draft Atlanta pochwaliła praktyczne efekty specjalne oraz niepokojący charakter filmu. Purcell wysoko oceniła występ Jonaha Wrena Phillipsa w roli Olivera, uznając go za „jeden z najlepszych elementów filmu”, który „co dość zaskakujące, wnosi odrobinę humoru do skądinąd ponurej narracji”. Dodała również, że „trudno jest zrównoważyć naprawdę skuteczną emocjonalność z typem brutalnego opowiadania historii, którym zdają się interesować bracia Philippou”, uznając połączenie groteskowych obrazów i emocjonalnej tematyki za niefefektywne. Barry Wurst z Hollywood in Toto był znacznie bardziej krytyczny, przyznając filmowi półtorej gwiazdki. Wurst napisał, że sceny przemocy były jego zdaniem zdecydowanie zbyt intensywne.