Interpretacja statystyczna, znana też jako ansamblowa, traktuje funkcję falową nie jako opis pojedynczego układu, lecz jako abstrakcyjną wielkość statystyczną przypisaną zespołowi podobnie przygotowanych układów. Najbardziej znanym współczesnym jej zwolennikiem jest Leslie Ballentine, autor podręcznika Quantum Mechanics: A Modern Development i pracy z 1970 roku formalizującej to podejście. Einstein wielokrotnie sympatyzował z podobnym stanowiskiem, traktując mechanikę kwantową jako teorię niekompletną i mającą charakter statystyczny. Krytycy zwracają jednak uwagę, że ujęcie ansamblowe nie odpowiada wprost na pytanie, dlaczego pojedynczy pomiar daje konkretny wynik, oraz że eksperymenty na pojedynczych jonach i fotonach mocno zawężają możliwą rolę „nieoznaczonych statystyk” w teorii.