Przyznanie Nagrody Nobla z fizyki w 2022 roku Aspectowi, Johnowi Clauserowi i Antonowi Zeilingerowi „za eksperymenty z fotonami splątanymi, ustalenie naruszenia nierówności Bella i pionierskie prace w informatyce kwantowej” utrwaliło pozycję badań nad podstawami mechaniki kwantowej jako żywej dziedziny fizyki.
W literaturze przeglądowej dotyczącej fundamentów mechaniki kwantowej wyróżnia się niekiedy trzy okresy w historii sporów interpretacyjnych: dominację „szkoły kopenhaskiej” do około 1950 roku, rewizję podstaw w latach 1950–1970 (z pracami Bohma, Everetta, Bella i powstaniem programu dekoherencji) oraz rozwój „eksperymentalnej metafizyki” od lat 70. XX wieku, gdy subtelne testy nierówności Bella, kontekstualności i modeli kolapsu zaczęły zawężać krąg możliwych interpretacji.
Wyzwania interpretacyjne Pytania, które dzielą poszczególne interpretacje, można sprowadzić do kilku stałych osi sporu. Każda interpretacja musi zająć stanowisko wobec każdej z nich, a sposób, w jaki to robi, w dużej mierze decyduje o jej charakterze.