W 2003 grupa opublikowała w Nature eksperymentalną realizację bramki controlled-NOT według schematu Ciraca–Zollera z użyciem dwóch jonów wapnia-40 w liniowej pułapce Paula.
Kolejne prace grupy obejmowały skalowanie rejestrów jonowych i przygotowywanie stanów wielocząstkowych. Artykuł w Scientific American omawiał eksperyment z ośmioma splątanymi jonami wapnia w stanie W, a oryginalna publikacja w Nature opisywała ten wynik jako demonstrację skalowalnego wielocząstkowego splątania jonów pułapkowanych. Physics World relacjonował później doświadczenie z czternastoma splątanymi jonami wapnia, przedstawiane jako test możliwości dalszego skalowania takich układów. W 2011 grupa z udziałem Blatta przedstawiła w Science doświadczenie, w którym zademonstrowano powtarzalną korekcję błędów kwantowych na trzech splątanych kubitach jonowych. W 2018 zespół z udziałem Blatta opisał układ 20 indywidualnie kontrolowanych jonów wapnia, w którym wykazano rozchodzenie się splątania wielocząstkowego między sąsiednimi grupami jonów.