Po uruchomieniu usług operacyjnych 1 listopada 2018 system działał jako konstelacja czterosatelitarna, a najbliższym etapem docelowym po tej konfiguracji jest układ siedmiu satelitów, który ma umożliwiać samodzielne utrzymywanie pozycjonowania nad Japonią przy co najmniej czterech widocznych satelitach QZSS. Rozbudowa nie przebiegała jednak liniowo: QZS-6 wszedł do usług w 2025 roku, natomiast start QZS-5 rakietą H3 F8 22 grudnia 2025 zakończył się niepowodzeniem i utratą satelity, a start QZS-7 został przełożony poza pierwotne okno kończące się 31 marca 2026. Osobny, dalszy plan polityki kosmicznej przewiduje rozbudowę do jedenastu satelitów, aby zwiększyć odporność systemu na awarie pojedynczych satelitów.
Nazwa i zakres Angielska nazwa Quasi-Zenith Satellite System odnosi się do orbit, na których satelita przez długi czas znajduje się blisko zenitu dla obserwatora w Japonii. Oficjalne materiały rozróżniają satelity na orbitach quasi-zenitowych od satelitów geostacjonarnych, ale w praktyce nazwa QZSS obejmuje całą japońską infrastrukturę satelitów pozycjonujących, segmentu naziemnego i usług użytkownika.