Krytyka dotyczy także skuteczności interwencji typu nudge. Metaanaliza opublikowana w 2022 roku przez Stephanie Mertens i współautorów wskazywała, że interwencje architektury wyboru mogą mieć istotny wpływ na zachowania w różnych domenach. Z kolei Maximilian Maier i współautorzy, po uwzględnieniu możliwego efektu publikacyjnego, argumentowali, że dowody na skuteczność popychania są słabsze, niż sugerowały wcześniejsze publikacje. Spór ten dotyczy m.in. wielkości efektów, jakości badań, powtarzalności wyników i zależności skuteczności od kontekstu społecznego.
Sludge Cass Sunstein wprowadził pojęcie , oznaczające nadmierne lub celowo projektowane tarcia utrudniające ludziom wykonanie korzystnego działania, np. skomplikowane formularze, niepotrzebne procedury, ukryte warunki rezygnacji z usługi albo nadmierną liczbę kroków administracyjnych. W tym ujęciu sludge jest przeciwieństwem dobrze zaprojektowanego popychania: zamiast ułatwiać podjęcie decyzji korzystnej dla jednostki, zwiększa koszty poznawcze, czasowe lub proceduralne działania.