Układ napędowy składa się z czterech zespołów silnik–śmigło zasilanych energią elektryczną, opracowanych na podstawie dostępnych komercyjnie podzespołów. Według rosyjskich źródeł dron podczas lotu nurkowego może osiągać prędkość do 120 km/h, zachowując przy tym sterowność. Zasięg działania określano na około 10–12 km od linii frontu. Dron może przenosić ładunek bojowy o masie do 2 kg. Do uzbrojenia stosowanego przez operatorów należą m.in. granaty przeciwpancerne PG-7W, granaty RKG-3 oraz improwizowane głowice bojowe własnej konstrukcji. Ładunki wyposażane są w zapalniki kontaktowe.
Sterowanie odbywa się drogą radiową z wykorzystaniem transmisji obrazu z kamery pokładowej. System przekazuje również dane telemetryczne i odbiera komendy operatora. Operator korzysta ze standardowej aparatury sterującej FPV oraz gogli wideo. Według twórców konstrukcji system łączności był stopniowo modernizowany w celu zwiększenia odporności na walkę radioelektroniczną.
W celu zwiększenia zasięgu operacyjnego opracowano również system retransmisji sygnału, który składa się z dodatkowego quadrocoptera wyposażonego w anteny i aparaturę retransmisyjną. Powstała także naziemna wersja retranslatora. Zastosowanie takich urządzeń umożliwia zwiększenie zasięgu działania drona oraz poprawę bezpieczeństwa operatorów poprzez oddalenie stanowiska sterowania od linii frontu.
Przypisy
Kategoria:Rosyjskie bezzałogowe statki powietrzne