Jeżeli składnik ma EDF bliskie 1, jego efekt jest prawie liniowy. Wyższe wartości EDF wskazują na bardziej złożoną nieliniowość. Interpretacja EDF zależy jednak od typu wygładzenia, liczby funkcji bazowych i zastosowanej kary.
Identyfikowalność Aby funkcje były identyfikowalne, stosuje się zwykle warunki centrowania, na przykład
Bez takiego ograniczenia stałą można byłoby dowolnie przenosić między wyrazem wolnym a poszczególnymi funkcjami
Interakcje Klasyczny GAM ma strukturę addytywną, a więc opisuje sumę oddzielnych efektów poszczególnych zmiennych. Nie oznacza to jednak, że nie można modelować interakcji. W praktyce używa się składników zależnych od kilku zmiennych, na przykład
Dla dwóch lub większej liczby zmiennych ciągłych stosuje się między innymi wygładzenia tensorowe, które pozwalają modelować powierzchnie efektu, na przykład zależność od szerokości i długości geograficznej albo od czasu i temperatury.