Diagnostyka modelu Diagnostyka GAM-ów obejmuje zarówno klasyczne elementy diagnostyki regresji, jak i elementy specyficzne dla wygładzeń. Sprawdza się między innymi: reszty i wykresy diagnostyczne; adekwatność wybranej rodziny rozkładu; adekwatność funkcji łączącej; dobór liczby funkcji bazowych; stopień wygładzenia; obserwacje wpływowe; współliniowość i tzw. współkrzywoliniowość (ang. concurvity); stabilność oszacowanych funkcji.
Współkrzywoliniowość jest nieliniowym odpowiednikiem współliniowości. Oznacza sytuację, w której jeden składnik gładki może być dobrze przybliżony przez inne składniki modelu. Może to utrudniać interpretację pojedynczych efektów.
Porównanie z innymi modelami Model liniowy Model liniowy zakłada prostoliniowy wpływ predyktorów na średnią odpowiedzi. GAM pozwala na nieliniowe efekty, ale zachowuje addytywność. Model liniowy można więc traktować jako szczególny przypadek GAM-u.
Uogólniony model liniowy Uogólniony model liniowy ma postać
GAM zastępuje składniki liniowe funkcjami gładkimi:
Zachowana zostaje więc idea funkcji łączącej i rozkładów z rodziny wykładniczej, ale predyktor liniowy zostaje zastąpiony predyktorem addytywnym.