Georges de Morsier (ur. 25 lutego 1894 w Paryżu, zm. 9 stycznia 1982 w Genewie) – szwajcarski neurolog i psychiatra, najbardziej znany z prac nad klasyfikacją zespołów halucynacyjnych. Rozróżniał zespoły wywoływane przez deprywację sensoryczną, organiczne uszkodzenia mózgu oraz przewlekłą psychozę. Pamiętany jest również za nazwanie kilku zespołów chorobowych, m.in. zespołu Charles'a Bonneta, zespołu Zingerlego, zespołu Clérambaulta oraz zespołu de Morsiera (obecnie znanego jako dysplazja przegrodowo-oczna).
Życiorys De Morsier studiował nauki przyrodnicze i medycynę na Uniwersytecie Genewskim, uzyskując dyplom lekarski na początku lat 20. XX wieku. Następnie przeniósł się do Paryża w celu odbycia szkolenia klinicznego, gdzie został rezydentem u francuskiego psychiatry Gaëtana de Clérambaulta, którego prace nad automatisme mental wpłynęły później na teoretyczny wkład de Morsiera w rozwój psychiatrii.
Po powrocie do Genewy rozpoczął pracę dydaktyczną na Uniwersytecie Genewskim, gdzie w 1928 r. otrzymał stanowisko Privatdozenta, a w 1941 r. profesora nadzwyczajnego. Rosnąca reputacja w dziedzinie sprawiła, że został wybrany prezesem Szwajcarskiego Towarzystwa Neurologicznego w latach 1946–1949, co utrwaliło jego pozycję jako czołowej postaci szwajcarskiej neuropsychiatrii.
W 1960 r.