Choć Clérambault opisał wcześniej zjawisko znane jako automatisme mental, de Morsier sformalizował zespół kliniczny charakteryzujący się halucynacjami słuchowymi i wzrokowymi, automatyzmami psychicznymi oraz urojeniami ksobnymi, występujący zazwyczaj w przewlekłej psychozie. Ukucie tego terminu pozwoliło zachować dorobek Clérambaulta w obrębie nowoczesnych ram diagnostycznych.
Poprzez te zespoły de Morsier wykazał, że halucynacje powstają w wyniku różnych procesów neuronalnych i psychologicznych, co podważało wcześniej dominujący pogląd, że wszystkie halucynacje świadczą o schizofrenii lub psychozie.
De Morsierowi przypisuje się również wczesne opisy rzadkiej wady wrodzonej znanej obecnie jako dysplazja przegrodowo-oczna – schorzenia obejmującego hipoplazję nerwu wzrokowego oraz brak przegrody przezroczystej. Schorzenie to było historycznie nazywane zespołem de Morsiera, na podstawie jego pracy z 1956 r. opisującej te anomalie anatomiczne.
Wybrane publikacje Les trémulations fibrillaires et la contracture rigide du cœur. Praca doktorska, Genewa, 1922. Pathologie du diencéphale. Les syndromes psychologiques et syndromes sensorio-moteurs. „Schweizer Archiv für Neurologie und Psychiatrie”, 1944. Études sur les dysraphies crânioencéphaliques. III. Agénésie du septum pellucidum avec malformation du tractus optique.