opisuje, jaka powinna być częstotliwość powtarzania mantr. Liczba recytacji różni się w zależności od rodzaju mantry, jej funkcji oraz rodzaju rytuałuDhalla, s. 117. W literaturze religijnej podkreślano również konieczność bardzo dokładnej i starannej recytacjiDhalla, s. 118. W Młodszej Aweście mantry zostały częściowo spersonifikowane jako Manthra Spenta. Według Widewdadu Manthra Spenta posiada moc uzdrawiania świata z „dziewięćdziesięciu dziewięciu tysięcy dziewięciuset dziewięćdziesięciu dziewięciu plag”, którymi Aryman miał zatruć stworzenie.
Przypisy
Bibliografia Mary Boyce, „A History of Zoroastrianism: the Early Period”, vol. I. Brill, 1996. ISBN 9789004104747. Mary Boyce, „Zoroastrians: Their Religious Beliefs and Practices”, Routledge, 2000. ISBN 9780415239035. Christopher J. Brunner, YEŊ́HĒ HĀTĄM, Encyclopedia Iranica. Maneckji Nusservanji Dhalla, „Zoroastrian Theology – From the Earliest Times to the Present Day”, Nowy Jork, 1914. John R. Hinnells, „The Parsis” w: Michael Stausberg, Yuhan Sohrab‐Dinshaw Vevaina, Anna Tessmann (red.), „The Wiley Blackwell Companion to Zoroastrianism”, Wiley Blackwell, 2015. ISBN 9781444331356. Karl F. Geldner, „Avesta – The Sacred Books of the Parsis”, vol. I, Stuttgart, 1896. Karl Hoffmann, „Avestische Laut- und Flexionslehre”.