Pojedynczy satelita na niskiej albo średniej orbicie okołoziemskiej obejmuje zasięgiem jedynie część powierzchni Ziemi i szybko przemieszcza się względem jej powierzchni. Aby użytkownik mógł korzystać z usługi stale lub z krótkimi przerwami, konieczne jest użycie kilku satelitów o odpowiednio dobranych orbitach, tak aby zapewnić widoczności wymaganej liczby satelitów nad zakładanym obszarem planety.
Satelita geostacjonarny i geosynchroniczny pozostaje nad tym samym obszarem równika i może obsłużyć rozległy region przez jednego satelitę, jednak orbita geostacjonarna leży w dużej odległości od Ziemi, co powoduje duże opóźnienie sygnału i na dużych szerokościach geograficznych satelita jest widziany pod niewielkim kątem. Satelita na niskiej orbicie jest bliżej Ziemi przez co opóźnienie transmisji jest mniejsze, ale porusza się szybko względem powierzchni Ziemi, przez co wymagają użycia wielu satelitów, śledzenia przelotów, przełączeń między satelitami oraz rozbudowanej infrastruktury kontroli.